مواد شیمیایی آزمایشگاهی

مواد شیمیایی آزمایشگاهی به مجموعه‌ای از ترکیبات و محلول‌ها گفته می‌شود که با درجه خلوص مشخص و کنترل‌شده برای انجام آزمایش‌ها، پژوهش‌ها و فرآیندهای آموزشی یا صنعتی تولید می‌شوند. فرق اصلی آن‌ها با مواد شیمیایی عمومی در همین «کنترل کیفیت» و «گرید مشخص» است؛ یعنی می‌دانیم دقیقاً چه چیزی داخل ظرف است و با چه درصد خلوصی. در علم، همین دقت همه‌چیز است. اگر ماده‌ای ناخالص باشد، نتیجه آزمایش هم داستان خودش را می‌نویسد!

به طور کلی این مواد شامل اسیدها و بازها (برای تنظیم pH و انجام واکنش‌ها)، حلال‌ها و الکل‌ها (برای حل کردن و استخراج)، نمک‌ها و مواد معدنی، ترکیبات آلی ساده و پیشرفته، مواد بیوشیمیایی مانند آنزیم‌ها و بافرها، رنگ‌ها و مواد فلورسنت، استانداردهای مرجع، محیط‌های کشت و بسیاری ترکیبات تخصصی دیگر می‌شوند. هر کدام ابزار انجام بخشی از یک فرآیند علمی هستند؛ بعضی محیط واکنش را فراهم می‌کنند، بعضی واکنش می‌دهند، بعضی اندازه‌گیری را ممکن می‌سازند و بعضی فقط کمک می‌کنند چیزی را «ببینیم» که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود.

در ساده‌ترین بیان، مواد شیمیایی آزمایشگاهی همان ابزارهای خام علم‌اند؛ آجرهایی که با آن‌ها فرضیه‌ها ساخته، آزموده و گاهی هم فرو می‌ریزند تا حقیقت شفاف‌تر شود.